Është transmetuar se Imam Ebu Abdullahu, Es Sadiku (Paqja qoftë mbi të!) u shkroi këtë letër shokëve të tij dhe i urdhëroi që ta mësonin, ta shqyrtonin, ta ruanin dhe të vepronin sipas saj. Ata e vendosnin në xhamitë dhe në shtëpitë e tyre dhe, sa herë që përfundonin faljen, e lexonin atë. Hasan ibn Muhamedi ka transmetuar nga Xhaferrr ibn Muhamed ibn Malik el Kufi, nga Kasim ibn Rabi es Sahafi, nga Ismail ibn Mukhled Es Rrraxh, se Ebu Abdullahu (Paqja qoftë mbi të!) ka thënë: “Kjo letër doli nga Ebu Abdullahu për shokët e tij.
