Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit.
Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve. Paqja dhe përshëndetjet qofshin mbi zotërinë dhe profetin tonë Muhamedin dhe mbi familjen e tij të pastër e të dëlirë.
Allahu i Urtë thotë: “Kur Ibrahimi tha: ‘Zoti im! Bëje këtë vend të sigurt dhe më largo mua dhe bijtë e mi nga adhurimi i idhujve. Zoti im, vërtet ata (idhujt) kanë devijuar shumë njerëz; kush më ndjek mua, ai është prej meje, dhe kush më kundërshton, Ti je Falës, Mëshirues.’”
Na erdhi sezoni i haxhit dhe jehona e telbijes që ngrihet nga zemrat e të përmalluarve mbushi Haremin e sigurisë hyjnore. Popujt islamë u drejtuan nga të gjitha anët e botës drejt takimit të përkujtimit, kërkimit të faljes, adhurimit dhe bashkimit, dhe vëllezër të larguar u takuan sërish…
I drejtohem Allahut të Fuqishëm dhe të Urtë duke e falënderuar dhe duke iu përulur Atij. E lavdëroj Atë me një lavdërim të madh që i përshtatet cilësive të Tij të bukura dhe e madhëroj Atë sa gjerësia e mëshirës së Tij të pafundme, për faktin që u mundësoi muslimanëve të përmalluar që edhe një herë të kryejnë këtë obligim. Me këtë, Ai ngriti flamurin e dinjitetit dhe madhështisë mbi kokat e muslimanëve në Shtëpinë e Tij të sigurt dhe i nderoi edhe haxhilerët iranianë në tryezën e mëshirës dhe madhështisë së Tij.
Njeriu është i paaftë ta përshkruajë këtë mirësi të madhe, edhe nëse zotëron elokuencën më të madhe dhe fuqinë më të fortë të shprehjes. Ndoshta Allahu i ndriçon zemrat tuaja të ndritura e të përmalluara, që në to të shfaqet ajo e vërtetë që nuk ka nevojë për fjalë e shprehje.
O vëllezër dhe motra, nga çdo vend që vini dhe cilit popull që i përkisni; ajo që dua t’ju them është se haxhi është një mirësi hyjnore që Allahu ua ka dhuruar brezave muslimanë. Falënderimi i kësaj mirësie dhe njohja e vlerës së saj e shton atë, ndërsa mohimi i saj dhe mosvlerësimi i saj e largon nga muslimanët dhe sjell ndëshkim të ashpër hyjnor: “Dhe nëse mohoni, me të vërtetë dënimi Im është i ashpër.”
Dhe dijeni se heqja e kësaj mirësie nuk është thjesht mospjesëmarrja e muslimanëve në haxh, por privimi i tyre nga përfitimet e panumërta të tij. Shtimi i kësaj mirësie nuk është vetëm rritja e numrit të haxhilerëve çdo vit, por shfrytëzimi i përfitimeve të tij: “Që të shohin dobitë e tyre.”
Duhet të mendojmë mirë: A ka arritur bota islame t’i shfrytëzojë dobitë e haxhit? Dhe cilat janë në thelb këto dobi?
Haxhi i vërtetë mund të sjellë ndryshim në brendinë shpirtërore të çdo individi musliman. Ai mund të mbjellë në shpirtra frymën e teuhidit (njëshmërisë së Zotit), lidhjen me Allahun, mbështetjen tek Ai dhe refuzimin e çdo idhulli të brendshëm dhe të jashtëm në qenien njerëzore, idhuj që shfaqen në epshe, dëshira të ulëta dhe në fuqitë shtypëse.
Haxhi mund të forcojë ndjenjën e aftësisë, vetëbesimit, suksesit dhe sakrificës. Një transformim i tillë mund ta bëjë njeriun një qenie që nuk njeh dështim, nuk përkulet para kërcënimit dhe nuk dobësohet para joshjes.
Haxhi i vërtetë mund t’i shndërrojë copëzat e shpërndara të trupit të umetit islam në një njësi të vetme, aktive dhe të fuqishme, duke i bërë këto pjesë të ndara të njihen me njëra-tjetrën dhe të shkëmbejnë biseda mbi shpresat dhe dhimbjet, zhvillimet dhe nevojat e ndërsjella, dhe përvojat e fituara.
Nëse haxhi vendoset brenda një programi që synon këto qëllime dhe nëse për këtë bashkohen përpjekjet e qeverive, dijetarëve dhe njerëzve me ndikim në botën islame, ai do t’i sillte umetit islam një begati të madhe që nuk mund të krahasohet me asnjë tjetër në botën islame.
Madje mund të thuhet me bindje të plotë se ky obligim hyjnor, nëse shfrytëzohet siç duhet sipas synimit të sheriatit islam, mund ta çojë umetin islam brenda një kohe jo të gjatë në një pozitë të denjë për madhështinë e tij.
Duhet të pranojmë me dhimbje se ka një hendek të madh midis formës aktuale të kryerjes së këtij obligimi dhe formës së kërkuar. Imam Khomeini (Allahu e mëshiroftë) bëri përpjekje të mëdha në këtë drejtim dhe i paraqiti umetit islam një vizion të qartë të haxhit të Ibrahimit, haxh i madhështisë dhe dinjitetit, haxh i refuzimit dhe transformimit.
Ky koncept solli shumë bekime në botën islame, por përhapja e tij midis të gjitha popujve muslimanë kërkon përpjekje të sinqerta nga dijetarët dhe bashkëpunim nga udhëheqësit e vendeve islame. Shpresoj që kjo detyrë e rëndësishme të marrë vëmendjen dhe veprimin e tyre.
Martë nga: https://alhajj.almaaref.org